Hoofdfoto: Jacinta Krimp en Francien Veldman
In 2025 werd de bibliotheek in Schagen in een nieuw jasje gestoken. Een project dat plaatsvond onder leiding van Jacinta Krimp. Kort voor haar pensioen kijkt ze terug op dit project, maar ook op een mooie, lange loopbaan in het vak waar haar hart ligt.
De wens was al langgeleden uitgesproken door de medewerkers. Markt 18 verdiende een upgrade. Jacinta vertelt: ‘Het heeft een tijdje moeten wachten, om allerlei praktische afwegingen, maar we snapten heel goed dat het nodig was. Bibliotheek Schagen is in 2013 naar Markt 18 verhuisd. Dat was een uitdaging. We kwamen uit een veel groter pand. Hier moesten we het met veel minder vierkante meters doen. En al hebben we toen flink gesaneerd, het stond nog behoorlijk vol met kasten.’ Ze wijst erop dat het een andere tijd was. ‘Onze dienstverlening is sindsdien in een enorme stroomversnelling geraakt. We bieden nu natuurlijk veel meer dan alleen de materialen die bezoekers kunnen lenen.’
De wens was al langgeleden uitgesproken door de medewerkers. Markt 18 verdiende een upgrade. Jacinta vertelt: ‘Het heeft een tijdje moeten wachten, om allerlei praktische afwegingen, maar we snapten heel goed dat het nodig was. Bibliotheek Schagen is in 2013 naar Markt 18 verhuisd. Dat was een uitdaging. We kwamen uit een veel groter pand. Hier moesten we het met veel minder vierkante meters doen. En al hebben we toen flink gesaneerd, het stond nog behoorlijk vol met kasten.’ Ze wijst erop dat het een andere tijd was. ‘Onze dienstverlening is sindsdien in een enorme stroomversnelling geraakt. We bieden nu natuurlijk veel meer dan alleen de materialen die bezoekers kunnen lenen.’
Vanuit het management kreeg Jacinta een opdracht mee en ging in gesprek met de medewerkers. ‘Wat zou je willen? Welke behoeften horen jullie vanuit de bezoekers? Wat is functioneel, wat is prettig? Daar is uiteindelijk een hele wensenlijst uitgekomen. Ik heb meteen de eerste keer onze klusjesman meegenomen en ook de verhuizer. Dan konden we ter plekke bepalen wat de mogelijkheden waren. De kasten stonden bijvoorbeeld allemaal dwars, waardoor er geen doorkijk was. Met Francien Veldman, de vestigingscoördinator, had ik besproken om ze diagonaal te zetten. Nou, daar had ik de verhuizer wel voor nodig. We hebben toen meteen een datum geprikt, waarmee we voor onszelf ook een deadline hadden.’
Ruimte
Vanaf dat moment was er een hoop te doen. ‘We hebben samen met de medewerkers nog eens kritisch naar de collectie gekeken. Ook de legborden lagen overal ongelijk. Door daar al mee aan de slag te gaan, droegen de medewerkers zelf bij aan een betere werkplek. Het helpt als je ergens samen naartoe kunt werken.’ Er moest nieuw meubilair komen. ‘Eerst een begroting natuurlijk, want het moest ook binnen budget. Ik ben dus bezig geweest met offertes en dergelijke. Francien is bovendien erg gericht op duurzaamheid, dus we hebben steeds geprobeerd of we iets moois ook tweedehands op de kop konden tikken. Ze heeft avond aan avond Marktplaats afgestruind.’
Er was in Schagen een grote behoefte aan studie- en werkplekken. Iets waar eigenlijk nooit ruimte voor was. Jacinta: ‘Er stond altijd een enorme tafel, met acht computers. Toen we opengingen werden die veel gebruikt, maar nu is alles anders. Francien heeft er toen eerst, bij wijze van test, vier uitgezet. Ze haalde ook de stoelen weg. Niemand heeft in die tijd gevraagd of er een computer extra aan kon.’ De grote tafel kon er dus uit. Inmiddels zijn er in de vensterbanken werkplekken gemaakt. Wie daar aanschuift met laptop of studieboek kijkt uit op het Slotplein.
Een andere wens was een betere balie. En vooral op een betere plek. Jacinta: ‘Als je nu binnenkomt zie je de balie eigenlijk meteen. Bezoekers en medewerkers hebben daardoor direct contact.’ Uiteraard is de balie gerecycled. ‘Hij is op verzoek van de medewerkers aangepast en verhoogd, zodat we hem opnieuw konden gebruiken.’
Jacinta schakelde voor al deze aanpassingen ook de hulp in van een interieurspecialist. ‘Zij heeft gezorgd dat er eenheid is gekomen in de ruimte. Achterin had de jeugdafdeling bijvoorbeeld een heel andere uitstraling dan de rest. Door middel van terugkerende kleuren en signing, ontworpen door Grafisch Centrum Eelan, is het veel meer een eenheid geworden.’ Ze krijgen veel positieve reacties. ‘Het is veel groter! zeggen bezoekers. En het geeft rust.’
Er was in Schagen een grote behoefte aan studie- en werkplekken. Iets waar eigenlijk nooit ruimte voor was. Jacinta: ‘Er stond altijd een enorme tafel, met acht computers. Toen we opengingen werden die veel gebruikt, maar nu is alles anders. Francien heeft er toen eerst, bij wijze van test, vier uitgezet. Ze haalde ook de stoelen weg. Niemand heeft in die tijd gevraagd of er een computer extra aan kon.’ De grote tafel kon er dus uit. Inmiddels zijn er in de vensterbanken werkplekken gemaakt. Wie daar aanschuift met laptop of studieboek kijkt uit op het Slotplein.
Een andere wens was een betere balie. En vooral op een betere plek. Jacinta: ‘Als je nu binnenkomt zie je de balie eigenlijk meteen. Bezoekers en medewerkers hebben daardoor direct contact.’ Uiteraard is de balie gerecycled. ‘Hij is op verzoek van de medewerkers aangepast en verhoogd, zodat we hem opnieuw konden gebruiken.’
Jacinta schakelde voor al deze aanpassingen ook de hulp in van een interieurspecialist. ‘Zij heeft gezorgd dat er eenheid is gekomen in de ruimte. Achterin had de jeugdafdeling bijvoorbeeld een heel andere uitstraling dan de rest. Door middel van terugkerende kleuren en signing, ontworpen door Grafisch Centrum Eelan, is het veel meer een eenheid geworden.’ Ze krijgen veel positieve reacties. ‘Het is veel groter! zeggen bezoekers. En het geeft rust.’
Eden is een van de studenten die regelmatig te vinden is in de bieb in Schagen. ‘Tijdens mijn opleiding zoek ik vaak een rustige plek om te studeren, en sinds de verbouwing kom ik vaak naar Markt 18. De werkplekken bij het raam zijn ideaal: genoeg licht, stopcontacten binnen handbereik en een uitzicht dat net even helpt als ik vastloop. Het voelt hier rustig en open. Ik merk dat ik me beter kan concentreren dan thuis, en ik zie steeds meer studenten die hier hetzelfde komen doen.’
Ervoor gaan
Voor Jacinta was de herinrichting Markt 18 één van haar laatste grote projecten. In 2026 gaat ze met pensioen. Dat is éénenvijftig jaar nadat ze aan de opleiding tot bibliothecaris begon. Ze lacht. ‘Ik ben één van de laatste der Mohikanen.’ Jacinta Krimp kijkt met plezier terug op haar loopbaan. ‘Ja, ik prijs me echt gelukkig met wat ik de afgelopen vijftig jaar heb mogen doen. Altijd met plezier en enthousiasme. Ik voel me zo betrokken bij de bibliotheek en de mensen hier.’ Collega’s beamen dat. Eigenlijk wil niemand dat ze weggaat. Jacinta legt even een hand over haar ogen en lacht. ‘Oh hou op. Ik ben echt niet bang om in een zwart gat te vallen hoor. Ik heb meer dan genoeg te doen. Maar dat afscheid, dat wordt nog wat.’